Od Qa Yue - jak dołączyłam do watahy?

Moja rodzina już od początku nie należała do żadnej watahy. Byliśmy wolnymi wilkami beż żadnych zasad naszą jedyną zasadą było to aby za wszelką cenę przetrwać. Tak przynajmniej myślałam do czasu. Całą rodziną położyliśmy się spać jednak kiedy się obudziłam moich rodziców nie było. Jedyne kogo ujrzałam były moje dwie siostry. Od tej pory nie miałam żadnego wyjścia jak opiekować się moimi siostrami.
Pewnego dnia zobaczyłyśmy staw. Bez zastanowienia szybko pobiegłyśmy w jego stronę. Jednak okazało się, że ten staw był jednym z terenów całkiem obcej nam watahy. Nagle wilki nas zaatakowały. Próbowałam bronić siostry przy czym sama kilka razy oberwałam. W pewnym momencie jedna z moich sióstr wybiegła i jeden z atakujących nas wilków ją zagryzł po czym na naszych oczach wszyscy ją zjedli. Byłam przerażona. Nie wiedziałam co mam zrobić. Wtedy wszystkie wilki zaczęły do nas podchodzić. Kazałam uciekać mojej siostrze i dopiero wtedy kiedy widziałam, że trochę odbiegła zaczęłam uciekać. W końcu jeden wilk dogonił mnie i drapnął mnie po pysku. Okazało się, że trafił mnie prosto w oczy z których zaczęła lecieć krew. Myślałam, że już po mnie kiedy ten wilk zaczął się śmiać. Pomyślałam, że mam teraz szansę i zaczęłam uciekać. Ledwo dogoniłam siostrę. Zostałyśmy same.
Wędrowałyśmy tak kilka miesięcy kiedy nagle poczułam piękną woń. To było mięso, które smażyli przy ognisku ludzie. Już od dłuższego czasu nic nie jadłyśmy ale mimo to kazałam siostrze iść dalej. Niestety nie posłuchała i pobiegła obozowiska ludzi. Gdy ją zobaczyli wszyscy chwycili po widły, łopaty i inne rzeczy, które mieli pod ręką i zaczęli ją bić. Nie mogłam wytrzymać. Pobiegłam tam i osłoniłam moją siostrą własnym ciałem. W końcu ludzie przestali nas okładać i poszli. Pomogłam wtedy siostrze wstać i poszłyśmy w dalszą drogę. Niestety po kilku dniach moja siostra umarła z powodu obrażeń których doznała. Zostałam wtedy sama.
Odtąd stałam się taka jaka jestem teraz. Starałam się znaleźć miejsce gdzie mogłam opatrzyć swoje rany jednak nie udawało mi się to. W końcu jednak straciłam przytomność. Gdy się obudziłam znalazłam się w całkiem obcym dla mnie miejscu. Okazało się, ze to lecznica klanu nocy. Opatrzyli moje rany i wszyscy przyjęli mnie do swojego watahy.